Ahit Sandığı, antik dönemlerde önemli bir yere sahip olan bir kutsal emanet olarak bilinir. İbranice "aron ha-kodeş" olarak adlandırılan bu sandık, Tanrı'nın halkıyla olan anlaşmasını simgeler. Mısır'dan kaçış sonrası inşa edilen sandığın tarihi, hem dini hem de kültürel anlamda büyük bir derinlik taşır. Yapımından itibaren birçok efsaneye ve hikayeye ilham kaynağı olmuştur. Ahit Sandığı'nın kökenleri, eski İsrail'in inançlarının ve geleneklerinin derinliklerine inmektedir.

Ahit Sandığı'nın tarihi şu şekilde özetlenebilir:

• Yapılışı. Ahit Sandığı, İbranice'de "aron ha-kodeş" olarak adlandırılır ve Eski Ahid'de "ahid sandığı", "şahadet sandığı" ve "Tanrı'nın sandığı" gibi isimlerle anılır. Sandığın yapımı, İsrailoğulları'nın Mısır'dan çıkışından bir yıl sonrasına denk gelmektedir. Akasya ağacından yapılmış, altın kaplama ve üzerinde iki melek figürü bulunan bir sandıktır.
• Taşınması. Sandık, Levililer tarafından tahta kollarından tutularak halkın yaklaşık 800 metre önünde taşınmıştır. Taşınırken, deriden ve mor kumaştan yapılmış büyük bir örtü altında saklanmıştır.
• Yerleşim. Yahudiler bir yere yerleştiklerinde sandığı, Mişkan denilen kutsal bir çadırdaki ayrı bir odaya koymuşlardır.
• Süleyman Mabedi'ne taşınması. Daha sonra, Süleyman’ın yaptığı mabedin En Kutsal Yerine taşınmıştır.
• Kaybolması. Milattan önce 587 yılında, Babil ordusu tarafından Kudüs şehri işgal edilmiş, Süleyman Mabedi yağmalanmış ve İsrailoğulları sürgüne gönderilmiştir. O tarihten itibaren sandıkla ilgili herhangi bir kayıt veya bilgi bulunmamaktadır.

Ahit Sandığı'nın hâlâ var olduğuna dair bazı inanışlar bulunmakla birlikte, varlığına dair bir kanıt yoktur.