Alamut Kalesi, tarih boyunca birçok düşünce ve felsefi akımın merkezi olmuştur. Bu kadim yapı, yalnızca mimarisiyle değil, aynı zamanda derin anlamlar barındıran alıntılarıyla da dikkat çeker. İnsanlık durumunu, yaşamın anlamını, mutluluğun ve bilginin doğasını sorgulayan bu sözler, zamanın ötesinde bir perspektif sunar. Alamut'un efsanevi atmosferi içerisinde, insan ruhunun derinliklerine inen düşüncelerle karşılaşmak mümkündür.

Alamut Kalesi ile ilgili bazı alıntılar:

• "Değil mi ki insanlık, Hay deryasından doğup Hü ırmağına doğru akıp gidiyordu. Bu serüvende, sevmek de sevilmek de onun hem hakkı hem göreviydi. Bu dünya, bazılarının zannettiği gibi insan atasının kovulduğu bir cehennem değildi. Burası bir sınav yeriydi ve insanoğlu olgunlaşmak için buraya gönderilmişti. Onun yaşama hakkına saldırmak kimsenin hakkı değildi. Ne var ki nefsinin ağır baskılarından bunalan insanlık, dünyayı bir sınav yeri olmaktan çıkarıp cinnet odasına çevirmişti. İşte insanın, bu haksızlığa karşı çıkma hakkı vardı. Ne yazık ki bu bilinci içselleştirip inanan insan sayısı azdı".
• "Lâkin sana sınırsız mutluluk veren bir şey de bir başkasında tahammül edilemeyecek derecede sıkıntı yaratabilir".
• "Biliyoruz ki ancak zerre kadar bir bilginin efendisiyiz. Kalan sonsuz büyüklükteki bilinmezliğinse kölesiyiz".
• "Gecenin sessizliğinde yalnız onun varlığını hissettim; kalbim titredi".

Alamut Kalesi ile ilgili alıntılar, Vladimir Bartol'un "Fedailerin Kalesi Alamut" ve Orhan Yeniaras'ın "Alamut Kalesi" kitaplarından yapılmıştır.