Alamut Kalesi, tarihi boyunca birçok efsaneye ev sahipliği yapmış, stratejik önemi ile dikkat çeken bir yapıdır. 11. yüzyılda Hasan Sabbah'ın liderliğinde, Haşhaşiler'in merkezi haline gelen bu kale, sadece bir savunma noktası değil, aynı zamanda siyasi ve dini bir güç merkezi olmuştur. Suikastları ve gizli faaliyetleriyle tanınan Haşhaşiler, düşmanlarına karşı kullandıkları yöntemlerle tarihe damga vurmuşlardır. Ancak 13. yüzyılda Moğolların saldırısıyla bu etkili yapı büyük bir yıkıma uğramış, birçok önemli bilgi ve kültür mirası da yok olmuştur.

Alamut Kalesi, 1090 yılının eylül ayında İsmaili din adamı Hasan Sabbah tarafından fethedilene kadar Cüstânîler'in denetimi altında kalmıştır. Kale, Haşhaşiler'in (Nizârî-İsmâ‘ilî tarikatı) karargâhı hâline gelmiştir. Haşhaşiler, siyasi-askeri figürlere yönelik suikastlarıyla devlet yönetimlerini dizayn etmeye çalışan bir dini tarikat ve siyasi örgüttür. İddialara göre, suikastlardan önce kendilerinden geçmek için içtikleri haşhaştan isimlerini almışlardır. 1256 yılında, Bağdat İşgali'ne giden Hülâgû Han komutasındaki Moğol ordusu kaleyi ele geçirmiş ve kalede bulunan neredeyse tüm Haşhaşiler öldürülmüştür. Kale tahrip edilmiş, içinde bulunan ünlü kütüphanesi de yakılmıştır.