Bağdat, Abbasiler döneminde sadece bir başkent olmanın ötesinde, tüm İslam dünyası için bir merkez haline gelmiştir. 8. yüzyılda kurulan bu şehir, bilim, kültür ve ticaretin kalbi olarak öne çıkmış, farklı milletlerin ve kültürlerin bir araya geldiği kozmopolit bir yapıya bürünmüştür. Bu dönemde Bağdat, hem siyasi hem de ekonomik açıdan stratejik bir öneme sahip olmuş, birçok bilim insanı ve düşünür burada toplanmıştır.

Abbasiler döneminde Bağdat'ın önemi şu şekilde özetlenebilir:

• Başkent Olması: Abbasi Halifesi Ebu Cafer el-Mansur tarafından 762 yılında inşasına başlanılan Bağdat, 766 yılında Abbasi Devleti’nin başkenti oldu.
• Bilim ve Kültür Merkezi: 9. ve 10. yüzyılda Müslümanların en büyük ve en önemli ilim merkezi haline geldi. Beytü’l-hikme (Hikmet Evi) gibi büyük kütüphaneler ve el-Mustansiriye gibi üniversiteler kuruldu.
• Ticaret Merkezi: Dicle ve Fırat nehirlerine yakınlığı sayesinde, büyük bir nüfusu besleyecek besin üretimi ve ticaret için ideal bir bölgeydi.
• Göç Merkezi: Farklı coğrafyalardan ilim tahsili için gelen talebelerin yerleştiği, çok kültürlü bir şehirdi.
• Siyasi ve Stratejik Önem: Osmanlılar ve Safeviler gibi devletler için stratejik bir konumdaydı; ticaret yolları üzerinde bulunması ve önemli jeopolitik konumu nedeniyle birçok fethi seferinin hedefi oldu.