Doğal Sit Alanı statüsü, çevresel değerlerin ve ekosistemlerin korunması amacıyla belirli kriterlere dayanmaktadır. Bu kriterler, alanın ekolojik çeşitliliğinden tehlike altındaki türlerin varlığına kadar geniş bir yelpazeyi kapsamaktadır. Aynı zamanda, insan etkisinin minimumda tutulması, doğal yapının korunması ve bölgenin sağladığı sosyal ve kültürel faydalar da önemli unsurlar arasında yer almaktadır. Bu çerçevede, doğal sit alanları, geleceğe yönelik sürdürülebilir koruma stratejilerinin geliştirilmesine zemin hazırlamaktadır.

Doğal Sit Alanı statüsü, aşağıdaki kriterlere göre belirlenir:

• Ekolojik çeşitlilik: Tür, genetik, habitat ve ekosistem çeşitliliği açısından önemli değerlere sahip olması.
• Tehlike altındaki türler: Nesli tehdit ve tehlike altında olan, dar yayılımlı veya endemik türleri barındırması.
• Doğal yapı: İnsan müdahalesinin olmadığı veya sınırlı müdahalenin olduğu doğal yapısını muhafaza edebilmesi.
• Peyzaj değeri: Kaynak ve peyzaj bütünlüğünü sağlayan, sosyal, kültürel ve rekreasyonel değere sahip olması.
• Hidrolojik önem: Hidrolojik-hidrojeolojik açıdan ekolojik önemi bulunan yer üstü ve yeraltı su kaynaklarına sahip olması.
• Göçmen kuşlar: Göçmen kuş türlerine ait bir habitatı temsil etmesi.
• Ekolojik rehabilitasyon: Mevcut ve potansiyel habitat tiplerini içine alacak biçimde ekolojik rehabilitasyon veya restorasyon ile kazanılabilmesi.

Doğal Sit Alanları, kesin korunacak hassas alanlar, nitelikli doğal koruma alanları ve sürdürülebilir koruma ve kontrollü kullanım alanları olarak üç kategoriye ayrılır.